Archive for the ‘Sex’ Category

My Confession

June 21, 2009

Let me call you Father Joe and I have a confession to make. Part of it is no longer a secret to you but there are still some that you need to  know. And as you read my confession today  may your heart understand how painful and difficult it is to bear the pains of nostalgia  of our gone by romance; you mean so much to me that I can’t stop my heart from missing you and yearning of your love. And yes, I am crying but you are not here anymore to wipe away those tears in my eyes.

Is it a sin to keep this feeling for so long a time? I have not seen you for a long longtime and the only image I have of you is when you said, “I am leaving.” Yes you left father Joe; but you left too a large imprint of your image in my heart. You also left me a wound that will only heal when I hear you say, ” here I am back and I will never leave you again.” But when will that be father Joe? When will I feel again the warmth of your embrace , the magic of your touch, and   the spell of your whisper wheny you say, “I love you.” Tell me, when will I feel  that gentle touch and hear words again?

We may be a few miles away from each other but I haven’t heard from you since then; not even a “hi” nor  a “how are you.” I know you kept your distance from even greater each day; perhaps a hundred or thousand miles so I will never be able to reach you. Or maybe you’re afraid that a mere a sight of me will be compelling enough to disrupt you with your spiritual journey to life. You are  happy there; it’s your world; and this is the totality of your transformed being. You have given your life to serve the Lord in your chosen vocation and I have no reason  to flaunt you with your decision. All I could say, you left me here to bear alone  the pains of loving you with all of my heart only to lose you at the end…

Happy Father’s Day father Joe, you could have been a good father to our children should our romance  been ended in a wedding. It has been some ten years ago when we when two young idealistic people met. I am a dreamer and you’re the philospher. We both shared our dreams but had them written only in the sand; so when the rain had fallen and the wind came by they were gone though the thousands grains of sand that served as the medium have remained in place. You may have forgotten now our dreams father Joe but I still keep them locked in my heart sealed with nothing but the memories of our love.

Yes I have written several chapters to make a book of my life with you but I have no strength and courage to write the last chapter. I reserved it for you. For who can write it for me father Joe but you? I want to hear from you again. I want to know what is in your mind. I want to know if I still have even a little spot at the middle of heart. As of now there’s not much I can do but wait… however to let you go is out of the option. Meanwhile I am here waiting, hoping, and at times cyingin my heart with only the rain listening to my pains.

Padre patawarin po sana ninyo ako kung ako man ay nagkasala. Ako’y isang tao lamang na may pusong umibing at natutong maghamal ng labis labis. Ngunit ako’y isang mortal lamang na maari ding masaktan. Nawa’y dumating din ang araw na buong puso kung tatangapin hindi tayo’y laan para sa isa’t-isa.

Amado Perlas, Arabong Pinoy

June 5, 2009

He left a good job in the Philippines to work abroad. Not because of money for they have more than enough (having a prosperous family business in the country) but to forget his grief and sorrows brought about by his separation to Olga, a childhood sweetheart who recently married a local Chinese in Manila.

Aboard the Northwest Airlines on his way to Japan for a connecting flight to Dubai, he could not hide his sorrows. He was crying with both  eyes were sated with tears. Other passengers in the airplane however were so kind not to mind him, they thought he was just too sad to leave a family.

But as soon as he arrived in Dubai and he started serving his two-year contract as a Computer Programmer little by little he learned to forget and of course to forgive. And Heaven rewarded him with a pretty and intelligent young woman working as a secretary. It was a love at first sight, though others may not be so convinced with their story.

They started exchanging notes and messages through internet and texting. After a few months of courtship they became sweethearts and later planned to marry after they finished their two-year working contract in Dubai. Ela was confident the wedding would push through since her sister Donita was already about to graduate as a nursing student. She’s the reason why she left also a job as a bank teller in Ayala, Makati.

For lovers like Amado and Ela, two years seemed too long to endure. As if it was an eternity of waiting. Amado was Ela’s first boyfriend. The young woman is a mestiza, she had never been kissed before and a certified virgin according to her relatives. That’s why Amado was so excited about their wedding. Heaven granted the wish of their heart. Their contract ended and they came back to the Philippines together.

At the Ninoy International Airport, their relatives were waiting for them. Having been forewarned about the wedding, both families met. Amado as usual was crying again, not because of pain but of  joy. Like Korina Sanches wiping off the tears rolling down Mar Roxas’ cheeks, Ela took out from her pocket what she thought as a handkerchief to wipe off Amado’s tears. But everybody laughed at her, it was too late to learn she was wiping his boyfriend’s tears with a pair of used socks.

And to cut the story short the wedding pushed through. It was officiated by a Baptist Pastor Ike Patao (not his real name). The couple invited friends, relatives from both sides, and even Amado’s former girlfriend and her husband. The couple however declined the invitation. The wedding ceremony was unforgetable as a well known Gospel singer in the country sang popular love and religious songs.

But as a family who love humor very much, Ela’s lolo Carpio asked this question to the guests. “Why did they nicknamed Amado as “Arabong Pinoy” by his friends in Dubai? Is it because he is in an Arab land or he has the size and diameter of that “thing” the Arab men are famous about? There was an uproar of a laughter. Ladies just smiled but had their minds implanted with some mischievous thoughts.

And Ela’s friends could hardly wait to see her after the honeymoon. They invited her to a popular coffee shop and asked her what happened during the first night. They asked her a very difficult question. With her height at 5’1 and small body frame, how good was it to ride with a camel in the desert? “Exciting and full of fun,” was all she could say. “Is it a painful and a bloody encounter with Aladdin,” asked Julia a single parent. But Minerva asked the most intriquing question; was it really long and as fat as the Arabian “dangling thing?” All laughed again.

Ela had chosen not to give a categorical response. She wanted them to think that Amado at 5’10 has a penis as long as ten inches. The truth, Amado’s penile size is no more than 5 inches. And she’s grateful about it. Otherwise with a diameter of a  regular flurescent bulb, it could have been more painful and damaging on her part should his thing exceeded 5 inches in length. She could still remember how painful it was when Amado inserted and thrusted his penis on her vagina. She did not see it but felt the blood coming out from her vagina going down her legs to her buttocks. She could still feel  how his small but fat penis slowly but vigorously sliding through her vaginal canal and ruptured her hymen.

Ela could not ask for more even if Amado’s weapon even it was only short, it’s  fat, hard, and hot. She had already experienced prolonged multiple orgasms  which brought her to  heaven with tightly closed eyes several times. If being an Arabo means vitality and fertility regardless of size, Amado in effect can also be considered  a Pinoy Arabo. On the other hand, Amado is more than lucky enough to marry Ela, she’s not only pretty and innocent, she’s also kind, loving, and intelligent.

Ela and Amado are now the happy and proud  parents of  two wondeful children; a girl and a boy.

Balikbayan’s Tale(Kalibogan,Kalibogan,Kalibogan!)

June 2, 2009

His cock was hot, her pussy was wet. It was raining hard so they have to spend the night in a Nipa Hut. The wind was so strong and the weather was cold; they need to stay together in a corner and embraced each other tightly to warm themselves.  But as their body and skin rubbed they felt some tingling sensations setting them free from any moral inhibitions. The forgot themselves and succumbed to their lust.

The question they were soon to be married, although not to each other. Alejandro, 27 years old was supposed to marry his girlfriend of seven years Conchita. And Mila, 19 years old was supposed to marry Armando a public school teacher just barely three months from now. As a result of their act, Mila got pregnant forcing Alejandro to marry her.

Only their parents witnessed the wedding at the sala of Judge Juan dela Cruz. Both of them were crying, not because of dream fulfilled but paying for the wages of their sin. Mila delivered a healty baby girl which the couple named Teresita. Little did they know that that child who grew up to be a beautiful maiden in the barrio would be their passport to go to America. That’s the reason Alejandro was so depressed when he married Mila instead of Cochita. Conchita was already in Hawaii that time and she could be his passport to fulfill his dream of going to America.

Anastacio met Teresita (the only child of a Filipino farmer in Washington) while hunting wild pigeons with an air rifle in the rice field.  He spotted her taking a bath half-naked at a broke and got interested.  He pursued her and win her heart. They got married.  Anastacio petitioned his wife Teresita and joined him to the US. When Teresita became a US Citizen she petitioned both her parents too and became permanent resident to the US.

Kalibogan, Kalibogan, Kalibogan

“Kalibogan, iyan ang dahilan kaya kay Mila napunta si Alejandro sa halip na kay Conchita!” Lasing na si mang Gorio ang pinsan ni Conchita na hanggang ngayon ay hindi pa niya napapatawad si Alejandro ang kayang dating best friend.

Napatawa tuloy ng malakas ang mga kainuman na mga pinsan din at kaibigan ni Alejandro.

“Ngunit Kalibogan din ang dahilan kung bakit si Conchita ay napunta kay maestro Armando sa halip na si Mila at ang naging girlfriend niyang principal,” ang sagot naman ni mang Belong na pinsan ni Armando.

Biglang natahimik si Mang Gorio. Biglang sumagi sa kanyang isipan ang laging sinasabi ng kanyang lolo na hindi hawak ng tao ang kanyang kapalaran. Ang lahat naman ng bagay na nangyayari sa daigdig ay tanging Diyos lamang ang nakakaalam. Ngunit bakit ba siya naglalasing at muli na naman niyang binuksan ang isyu ng kalibogan?

A, dumating na naman pala sina Mila at Alejandro. At tulad ng dati hindi na naman siya kinumbida ng kaibigan sa ginawang salo-salo sa may palaisdaan nito. At bakit nga ba kailangan pa, siya naman ang nagtaboy sa kanya noon at ayaw pakinggan ang paliwanag ng kaibigan.

Maya-maya may dumating ang kanyang anak na si Clarita (college student) may kasama siyang lalaki at may dalang isang kahong puno ng mga mamahaling alak at tsokolate. Inabot ng guwapong lalaki (mga edad 20) ang kanyang dala.

“For you tito Gorio coming from may dad. Kung puw-puwediy puntah lang hoo keyo sa min. My dad wants to talk to you and he miss you,” ang pa-islang niyang pagsasalita.

Lumapit si Clarita sa kanyang ama at may ibinulong. “Itay gusto na pong makipag-ayos ni tito Andring (Alejandro) sa inyo. Wala naman sigurong masama kung ayusin na ninyo ang hindi ninyo pagkakaunawaan.”

Nakatunganga lang si Mang Gorio. Walang Masabi. At nagtataka kung bakit parang matagal nang magkakilala ang kanyang anak at ang anak ng kanyang best friend.

“Sige po itay, ipapasyal ko lang si Nards sa aking mga kaibigan.”

“Sige po itay, we’ll just see some friends around,” ang pahabol naman ni lalaki na nakangiti pa.

Mabilis na umalis ang dalawa. Mabilis din nag-react ang mga kainuman ni mang Gorio.

“Pare Gorio baka mauwi na naman ito sa…” hindi na naituloy pa ni mang Belong ang kanyang sasabihin dahil mabilis din itong sinalo ni mang Gorio.

“Huwag mong sasabihin kalibogan na naman at titigpasin ko ang iyong leeg Belong,” ang banta ni mang Gorio.

Hindi na humirit pa si mang Gorio. Pumito na lang ng tatlong bises na parang sinasabi, kalibogan, kalibogan, kalibogan!  At simbilis ng jet siyang tumayo at umalis.

Ang Mag-asawang Balikbayan

May 26, 2009

Let us forget all about Hayden Kho and Katrina Halili sex video scandal. After all they are not the only one posted with a sex video in the internet. Let the court decide who shall be punished in posting this sex video. After all Hayden Kho has suffered so much already. The bottom line of this is lust and greed. Immorality is something we all should be watchful. There is nothing wrong with sex provided it is within the bound of marital relationship. Beyond that, it’s anybody’s look out already.

Ang Balikbayan

Kamakailan ay umuwi sa Pilipinas ang mag-asawang Melo at Celia. Mga matagal nang naninirahan sa America at kumita ng limpak-limpak na persa sa marami nilang negosyo. May mga bahay din sila sa ibat-ibang States ng America kabilang na ang isang magarang mansion sa Las Vegas. Hindi na mahalaga kung ano ang negosyo nila, sekreto na lang natin. Ang masasabi ko lang ay legal ang mga ito at nakakatulong pa sa ating mga kababayan.

Kapwa matataba at halos magiba ang Van na sumundo sa kanila sa airport. Pagkaraang mamahinga ng ilang araw sa bahay ng aking pinsan ay tumuloy na sila sa kanilang Bayan. Huwag na lang nating sabihin kung saan for security reasons at nandito pa sila.

Medyo luma na ang bahay na binalikan nila at tumutulo pa kapag umuulan. Dapat at ginigiba na iyon at patayuan ng bago ang suggestion ng kanilang mga kamag-anak. Ngunit walang balak yatang i-renovate nina Melo at Celia ang bahay kaya repair lang ang ginawa. Natsismis tuloy silang mga kuripot. Sila na lang ang nagmamay-ari ng lumang-luma nang bahay sa lugar nila na nasa abroad. Mga ala-palasyong bahay na ang nakatayo sa paligid nila na pagmamay-ari din ng mga OFWs at mga naninirahan na sa ibat-ibang panig ng daigdig.

Ang hindi maintindihan ng mga kapit-bahay nila ay nagsawa na sila sa mga malalaking bahay. Gusto nilang balikan ang buhay mahirap at ang magpapayat sa Pilipinas na kakaunti lang ang kinakain. Naglalakad nga lang sila papuntang palengke para mamili ng kanilang pagkain. Pinauwi na rin nila si kuya Sakyo na nagmamay-ari ng Van na inupahan nila. Kung dadalaw sila sa mga kaibigan nila at kamag-anak para makapamista ay tricycle na lang ang sinasakyan. Malas mo lang kung ikaw ang nagmamay-ari dahil madalas silang maputokan ng gulong ng tricycle habang kapwa nakasakay. Kaya sa mga sumunod na araw tig-isa na sila ng tricycle at parang mga muse a ipinaparada tuwing may lakad sila.

Sinamantala naman ng mga kamag-anak ni Melo ang kanilang pagdating. Madaling araw pa lang ay may kumakatok na sa kanilang bahay. Iyong nga lamang ay hindi aalis ang mga ito hangga’t walang naibibigay sa kanila na pera. Pati ang mga kapitan ng mga karatig na Barangay ay pinupuntahan sila para humingi ng donasyon. Ayaw man nila sa kaloob-looban ay kailangan pa ring magbigay for their security. Sa kalaunan mga lumang T-shirt at pantalon na lang ang ipinamimigay dahil wala na silang perang maibigay pa. Wala silang maraming cash na dala at nasa kapitolyo pa ang mga ATM machines.

Bahay kubo, iyan naman ang obsesyon ni Celia. Bumili siya ng malaking bahay kubo na yari sa pawid at kawayan. Maganda ang pagkagawa nito kaya malaki ang bayad. Kulang-kulang na limampong libong piso. Madalas dito natutulog ang mag-asawa na nakakulambo upang hindi kagatin ng mga lamok. At dahil sa nagbabahay-bahayan sila naging tamponan tuloy ng biro ng mga kaanak at kapit-bahay nila.

Ang tanong: Sa laki ng kanilang mga katawan (ala Big Show na wrestler sa WWE) nagagawa pa ba nila ang mag-sex? Oo naman siempre dahil kamakailan ay nagiba ang malaking papag na kawayan na pinasadya nila para tulugan. At pilyo din itong mga kulang sa pansin na kapit-bahay nila. Nanunubok pa ang mga hudas tuwing pinapatay nila ang ilaw sa gabi kapag nasa bahay kubo na sila.

Parang dinaanan ng bagyong yumuyugyog ang kubo gabi-gabi; iyan ang  laging paksa ng mga tsismosa nilang kapit-bahay na hindi naabotan ng ano mang pasalubong.

Update: Kakauwi lang daw ng mag-asawang balikbayan at tuwang-tuwa sila sa kanilang bakasyon. Babalik na naman daw sila upang magpasko  daw sa Lingayen at mag-New Year sa La Union. Sumakay daw sila sa isang Bus at dalawang bises na naputokan ang gulong. Sila tuloy ang sinisisi ng mga nagmamadaling pasaherong pauwi ayun kay Caring na aming kasambahay hehehehe.

If Pacman’s Mom Becomes and Actress (Mag-aartista na nga ba si nanay Dionisia?)

May 13, 2009

It’s coming soon, Manny Pacquiao’s mom will be joining the showbiz. With her popularity being the mom of a famous international boxing champion, aling Dionisia will be a good material for the movies and television. She could dance and pray anyway- so she can portray the role of a praying and dancing mom in TV’s telenovelas. But wait, which TV Network?

Mag-aartista na nga ba si Nanay Dionisia?   

Malakas ang alingasngas sa mga showbiz reporters at ipinalabas na rin sa TV ang balitang mag-aartista na raw si nanay Dionisia ang beloved mother na ating pambansang kamao.

Hindi masama, tutal deserving naman siya. Marunong sumayaw at madasalin pa. Sa pag-eemote na lang niya tuwing siya’y nagdarasal upang ligtas sa sakuna at magtagumpay ang kanyang anak tuwing nakikipagbakbakan ito sa ring ay kinakitaan na siya ng natural na talento at potential para maging isang magaling na drama talent. Hindi lang iyan magaling pa siyang sumayaw, puweding puwedi siyang gumanap bilang donya, isang mabait na personang pang-alta sosyodad. At siempre kitang-kita naman na physically fit at napaka-athletic niya kaya puwedi din siyang maging action star. At sa dami na lang ang sumusuporta sa kanyang anak, alangan naman na hindi nila susuportahan ang showbiz career ni Nanay Dionisia. At saka popular na siya sa You Tube at telebisyon (bida pa siya sa Cocoy’s delight) hindi na mahirap i-promote ang career sa showbiz kung saka-sakali ni aling Dionisia.

Pero ito’y walang halong biro ngayon pa lang ay tinitiyak ko na susuportahan ko ang career sa showbiz, if ever, ni nanay Dionisia. Papanoorin ko kung magkaroon siya ng episode sa “May Bukas Pa” kasama niya si Santino. Magtelebabad din ako sa GMA basta kasali sa mga telenovela nila si Aling Dionisia. Sa katulad kung frustrated actress, hindi akong magdadalawang isip na magtatag ng “Aling Dionisia Fans Club” kapag siya’y isa nang ganap na artista sa sine at telebisyon.

Ngunit ang tanong saan network siya kaya lalabas? Si aling Dionisia ba ay maging isang tunay na Kapuso, o kaya’y bilang isang butihing ina siya’y maging “Kapamilya”?


“Mar Roxas, You Broke My Heart”

April 27, 2009

Ewan ko kung nagbibiro o talagan tutuhanan at hindi lang arte ang pag-iyak ni manang Soling nang kanyang mapanood sa Wowowee ang ginawang pag-amin nin Korina Sanches at Senator Mar Roxas na sila na nga para sa isat-isa. Kitang-kita ang lungkot sa mga mata ni Manang Soling, ang aming kasambahay na mahilig magluto.

“Now it is no longer  secret,  you two already going to pakakasal. How painful naman. Mar Roxas you broke my heart!”

Napatawa na lang kami ng ubod ng lakas. Mahilig kasing magpatawa itong si manang Soling. Ngunit ang umiyak ngayon pa lamang namin siyang nakitang umiiyak.

“Ikaw talaga manang, kung ano-ano itong nasabi mo. Sumakit tuloy ang tiyan ko sa katatawa,” ang sabi ko sabay tapik sa kanyang balikat.

“Naku maam Seg, hindi ako nagpapatawa. Mahal na mahal ko talaga iyang si Senador Mar Roxas. Seryoso ako.”

Tawanan na naman kami.

“Bakit, girlfriend ka ba ni Senator Roxas,” tanong naman ni nanay sa kanya.

“Hindi ho.”

“Kilala ka ba niya?”

“Hindi rin po, pero kilala ko siya. At love na love ko si Mr. Palengke.”

Tawanan na naman.

“Grabe talaga itong si mang Soling, pinasakit niya ang tiyan natin sa katatawa,” ang pahabol na salita ni nanay  habang papalabas siya ng bahay.

Napaisip tuloy ako, may mga ibang Soling din kaya diyan na maiiyak sa pagpapakasal nina Koring at Mar?

Sa totoo lang bagay na bagay sila. Halatadong seryoso si Senador Mar Roxas sa batikang broadcaster ng telebisyon at radyo. Iyong pagpahid na lang ni Koring sa mga butil ng luha ni Mar na tumulo sa kanyang pisngi ay marami nang kinilig na manonood. Hindi arte ito kaharap ng mga kamera, tunay na pagpapahayag ng nararamdaman nila sa isat-isa.

Kung kailan magpapakasal ang mapalad na magkasintahang ito ay hindi natin batid . Kung matutuloy man, ako’y matutuwa. They deserve each other. Kahit sa harapan pa ng isang komedyante, ang eksenang pagsasabi ni Mar at Korina ng kanilang niloloob sa isa’t i-sa ay daig pa ang mga  napapanood natin sa mga telenovela nina John Lloyd Cruz at Bea Alonzo. At sino ba ang hindi kikiligin kapag nadinig mo ito ang ganitong pangungusap (from Korina Sanches), “gusto ko lang sabihin kay Mar na, kahapon, ngayon, at bukas, iyong iyo ako.” 

Hindi na mahalaga sa akin kung ito ay isang political gimmick lang, at wala naman akong napapapansin, ang importante nadinig natin ang pangako ng isang dalisay ng pag-ibig at pagmamahal.

Nasabi ko tuloy sa aking sarili, “ikaw Seg kailan mo pa kaya mapapakinggang ang ganitong pangungusap mula sa isang mangingibig? Baka hanggang pangarap na lang kaya?”

To Mar Roxas and Korina Sanches, congratulations. Good luck sa inyong dalaw at sana’y matuloy na ang plano ninyong pagpapakasal.

CRV “Motel” Scandal (Kaunting tiis lang mga kapatid)

March 31, 2009

I know a lot of couples have been doing sex in the park, restrooms, and even in their vehicles? Well it’s their freedom to express what they feel and enjoy sex anytime and in any where they want it. Unfortunately there are laws to be observed which will send you to jail if you break them.

Just a friendly reminder, if you have the urge to do it (sex) please don’t do it in public places or you will suffer the consequence. Here is a news from  ( 03/31/2009 8:02 ) on this issue.

A businessman and his wife were hauled jail for allegedly having sex inside their car in a poorly lit street corner in Quezon City, radio dzMM reported Tuesday.
Security guard Loudie Cajerman was conducting a routine inspection when she spotted a vibrating Honda CRV with plate number ZMW-976 parked at the corner of Scout Fuentebella and Tomas Morato streets in Barangay Laging Handa.
When the security guard approached the vehicle, she said she heard people moaning, which prompted her to call the attention of the barangay watchmen.
The watchmen brought the couple at the barangay hall, where the male occupant of the sport utility vehicle identified himself as an owner of a bus company based in Novaliches.
The radio report said a man went to the barangay hall and tried to fix the couple’s case, but village officials referred it to the Kamuning station of the Quezon City Police District.
The report said police hauled the couple to jail while charges for public scandal is being readied against them.

Kaunting Tiis Lang mga Kapatid

Hindi sa inaalisan ko kayo ng karapatang magparaos at lumigaya pero gawin naman ninyo sa tamang lugar. Alam ko mahirap nang pigilin pa kapag nandiyan na’t lumiliyab na ang inyong pagkasabik at pagnanasa sa isat-isa. Pero alalahanin naman ninyo na hindi lang kayo ang tao sa mundo. Sabagay libreng palabas, maraming matutuwa diyan.

May napabalita noong araw kung saan ang isang matandang lalaking may syotang batam-bata pang dalaga ay inatake sa puso sa sobrang pangigigil nang himas-himasin ni miss beautiful ang kanyang manok at ginawa pang lollipop. Kamakailan lang isa namang elderly ang namatay sa isang motel sa sobrang gamit ng pampatigas ng ari.

Pero hindi ito ang unang pagkakataon na may nahuling magsyota habang nagtatalik sa park. Bakit masyadong mahal na ba ngayon ang bayad sa motel para doon kayo magparaos? Pero iyong sakay sa CRV ngayon lang ako nakabalita nito. Sosyal di ba? Iyong mga iba nga sa damuhan lang at nanganganib pang kagatin ng mga langgam ang kanilang mga ari, hehehe.

Don’t get me wrong, hindi sa naiinggit ako sa inyo. Karapatan ninyo iyan pero dapat nasa tamang lugar at panahon. Kagaya nitong napabalita, sa kaunting sarap na pinagsaluhan, sa kulungan tuloy ang bagsak.

Ikaw naman na sekya (lady guard) ka, ke babae mong tao pinakikialaman mo pa ang mga bagay na nadidinig mo. Kung ikaw kaya ang hahalinghing naman diyan at bigla ka na lang bubulagahin? Miss o Mrs. ka na nga ba? Kung doon ka sa una baka kaparis din kitang laging I wish, I wish na lang, hehehe. Joke only.

But the real issue here is do sex in private, not in public places. Not unless you define sex inside a vehicle as private.

“How much is you?” (Mukhang pera nga ba?)

March 24, 2009



Madalas sabihin ni lola Inggay kay Neneng na hindi ka basta-bastang mabubuhay lang sa pag-ibig. Tanging kuwarta lang at yaman ang nakakapagbigay sa iyo ng kagihawahan at ligaya sa buhay. Utak at hindi puso ang dapat mong gamitin sa hirap ng buhay ngayon. Bakit ka pa magaasawa pa kung maghihirap ka lang? Hindi mo makakain ang pag-ibig.

Kaya sa edad niyang dise-nueve (19) ay wala pa siyang kasintahan. Mailap siya sa mga manliligaw. Hindi mahilig makipagkaibigan, lalo na sa mga lalaki nang malayo siya sa tukso. Napagkakamalan siya tuloy na suplada at ubod ng yabang, e hindi naman siya mayaman. Bagamat ganon ang turing sa kanya, sa loob-looban niya masaya pa rin si Neneng dahil hindi siya napipirwesyo ng pagibig at pakikipagrelasyon. Hindi kagaya ng mga kapit-bahay niyang mga dalaga diyan na basta na lang nabuntis nang walang kinikilalang ama ng kanilang anak.

Kailangan niyang gawin ito, kailangan niyang sundin ang kanyang lola Inggay. Ipinanganak kasi siya ng kanyang nasirang ina na walang kinikilalalang ama. Tinakbohan ng nakabuntis sa kanyang nanay na isang member ng sikat na banda sa Maynila. Estudyante siya noon at naging tagahanga ng drummer nang naturang grupo ng mga musikero si Mina (ang nasirang nanay ni Neneng). Para buhayin at bigyan ng magandang kinabukasan si Neneng nagtrabaho siya sa Hongkong (si Mina) bilang isang domestic helper. Masipag naman siya ngunit dahil sa may itsura pinaginteresan tuloy siya ng kanyang among intsik. Hinalay siya nang paulit-ulit hanggang nasiraan ito ng bait at nagpatiwakal.

Ngayon sa maliit lang na bukirin siya ng kanyang lola na umaasa sa pang araw-araw na ikinabubuhay nila. Bukod diyan ay nagaalaga pa sila ng mga manok at baboy. Nakapagtapos ng high school si Neneng at kasalukuyan na nagaaral ngayon sa kolehiyo at magtatapos na siya sa kursong Communication Arts.

Ngunit isang araw ay nabigla na lang siya nang may nakita siyang nakaparadang magarang sasakyan sa harap ng kanilang dampa. Nandoon sa loob ang kanyang lola at may kausap na isang lalaki na nasa edad singkuwenta o mahigit pa. May kakisigan ang mama at maganda ang pangangatawan. Siya ang pakay nito, kaya namang dagli-dagli siyang ipikilala ng kanyang lola pagkapasok na pagkapasok niya sa kanilang dampa.

Hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang mama na tawagin na lang natin sa pangalang Elmer Cabesote. Sinabi kaagad nito na gusto niya ang dalaga at pakakasalan siya kung maari sa susunod na buwan. Maganda si Neneng kahit simple lang magdamit at hindi nagmi-make up. Hindi kaagad nakapagsalita si Neneng, ngunit may ibinulong ang kanyang lola. Ipagpapatayo siya ng isang malaking bahay, at bibigyan ng apat na ektaryang lupain para sakahin. Bukod diyan ay magpapatayo pa siya ng manokan at baboyan doon sa kanyang malawak na lupain na malayo sa mga kabahayan. At bilang katibayan nagbigay pa siya ng pocket money nilang maglola na nagkakahalaga ng dalawang milyong piso. Kailangan lang ay isuot ni Neneng ang engagement ring na brilyante na bigay nito.

Isinuot kaagad ni Neneng bilang pagsangayon sa offer nito. Nangyari ang isang engrandeng kasalan. Mixed feeling naman si Neneng na hindi makapaniwala sa dumapong suwerte sa kanila. Sa isang banda nagiisip siya kung ano naman ang kabayaran ng lahat ng mga ito maliban sa pagpapakasal niya sa isang lalaking minsan lang niyang nakilala.

Ngunit hindi binigo ng magandang kapalaran si Neneng. Naging maligaya siya sa piling ng kanyang asawang si Elmer Cabisote na noon ay sixty years old na. Halos lolo na niya ito ngunit hindi ito sagabal para hindi maligaya ang kanilang pagsasama. Natutuhan na rin niyang mahalin ang asawa pagkapanganak niya sa una nilang supling. Nasundan pa ito ng dalawa.  Sa kabuoan ay nagkaroon sila ng tatlong anak; dalawang lalaki at isang babae. Hanggang sa ngayon ay nililigawan pa rin niya ang kanyang asawa na natutuwa naman sa pagmamahal at attention ibinibigay nito sa kanya.

Ano ba ang dahilan kung bakit siya ang napili ni Elmer Cabisote para maging kasama sa buhay? Apat na bises nang idinibosiyo ng kanyang mga napangasawa sa Amerika si Elmer. Ang dahilan mahina siyang kumita ng pera. Magaganda nga at ang babata ng lahat na kanyang napangasawa pero mga gold digger namanat dito siya namulubi. Hindi na siya umibig pa mula noon. Nagsikap siyang kumita para sa kanyang pagtanda at panalangin na sana ay makatagpo siya ng isang tapat na magmamahal sa kanya. At nang umuwi siya sa Pilipinas ay may nakapagsabi sa kanya na may isang dalaga diyan na papayag pakasal sa kanya bast may pera lang siya.

Siya nga pala, sa lahat nang pagsisikap kumita ni Elmer sa Amerika ay hindi umobra. Napunta lahat sa pagpapagamot ng kanyang ina. Ngunit namatay naman ito pagkaraan ng ilang taon na pagkaratay sa isang malubhang karamdaman. Hindi pa rin nawalan ng pagasa si Elmer. Tuloy ang buhay. Isang araw nakatuwaan niyang tumaya ng lotto. Nakuha niya ang jockpot na ilang milliones din (in dollars) ang premyo. Ngunit ang pinaka-jockpot niya sa lahat ay si Neneng na sa kanya lang natutong umibig.

At ano naman ang naging kabayaran ng lahat nang suwerting ito kay Neneng? Well ang dalawang lalaking anak nila ay bading, at ang kaisa-isa niyang dalaginding ay isang tomboy, hehehe.

Hello Joe, hello handsome; caught in the act

March 10, 2009

He said I love you. I said you wait. But he insisted, he just gave me a day to think about it. I said no and he went away. Now he came back. He asked the same thing again, do you love me? And I gave the same answer, can you wait? He said “no,” and I said “no” too. Like he went away before, he’ll never to come back anymore. 

Sorry handsome but you  are not really the man I’m looking for. Your ego is full of air and you’re just like a tornado to me. You may go to hell if you want but I don’t even itch a little for you in my skin.

Caught in the Act?


 Tawagin na lang natin siyang Joe. Dati siyang nanliligaw sa akin. Malaki ang pangangatawan at malaki din ang boses. Parang bouncer sa club kung makaporma. Pati ang mga matitino kong manliligaw ay hina-harrass niya. Natakot naman ang mga engot. Ako nga ay naha-harrass na rin niya noong una, ito na nga iyong sinasabi nilang “gulpe  de gulat” daw.

Mabuti na lang nandiyan si Colegiala. “Huwag kang matakot, ako ang bahala,” ang sabi niya. Lagi niya akong inaabangan kung saan-saan, hindi naman siya makalapit dahil ilang din siya kay Colegiala. Sa takotan niya nakukuha ang mga babaeng nililigawan. Ngunit sa akin siya nasira, sa akin siya natalo sa mga pustahan nilang magbabarkada.

Pero ibang-iba na siya nang magkita kami minsan nang hindi sinasadya sa Mall of Asia. Maginoo na siya at mukhang obispo. Ewan ko kung talagang nakakalbo na siya o nagpapakalbo lang para maging macho ang dating. Anyway parang si Pugo naman ang tingin ko sa kanya, he is not cute but a more of a clown.

May bata siyang kasama. Anak daw niya. In fairness mas cute naman yong bata kay sa kanya. Sa nanay kasi siya nagmana hindi sa kanya. Byudo na raw si handsome Joe at ako’y kinukomosta kung available pa. Ang sabi ko naman, as ever. Ngumiti siya at mabilis na nagsabi, puwedi bang pumanhik nang ligaw uli? Napatingin ang at nagreact ang kasama niyang bata na tila ayaw sa nadinig na sinabi ng ama.

Ako naman ay walang masamang tinapay ngayon. Ngumiti lang, ngiting doberman. Kinamayan niya ako at tumayo siya kaagad bago pa makapagsalita ang madaldal niyang anak. Natatawa lang ako. Naala-ala ko tuloy si mang Mags at sabay tanong ako sa sarili, “is it time to love again?”

Palakad-lakad lang ako sa mall at nagiisip tungkol sa kanya. May “little itch” na ba akong nadarama para kay handsome Joe? Tila yata, kasi nakalimutan ko ang mga items na balak kung bilhin. Buwiset kasi itong Joe na ito, nagpakita pa sa akin.

Nakalimutan ko na nga lang ang mga dapat kung bilhin, I decided na umuwi na lang. Sa parkingan ay may mabilis na kalbong mamang naglalakad patungo din sa kanyang sasakyan. May kasama siyang babaeng buntis at dalawang bata. Isa sa kanila iyong batang ipinakilala niyang anak kanina. Pero sino ba iyong babaeng kasama. Ay, Segundina tanga ka na lang kung hindi mo pa alam na asawa niya iyon. Napailing na lang ako.

Batam-bata pa iyong babae, nasa edad 24-27 siya. Mestisahin at may itsura. Hindi nga lang siya kasing-sexy ko dahil buntis, hehehe. At hot din pala si misis, yumakap pa siya at humalik kay mister na palingon-lingon naman  baka may makakita pa sa pagiging romantiko ng asawa niya.

At ako nga iyon. Nagkatinginan kami, kumaway ako sa kanya. Hindi siya kumibo. Namula na parang hasang ng galonggong na niluto namin noon ng paksiw ni Mer sa Batangas. Tinapon ko pa nga sa labas ng aming kubo ang mga iyon na pinagagawan naman ng mga  pusang kalye. Nabigla si mister Joe, pumasok kaagad sa loob ng kanyang kotse at mabilis na isinara. Pati si misis niya ay nabigla rin nang hinatak niya itong papaloob ng sasakyan. Mabuti na lang at hindi siya nakunan.

Humarorot palabas ng carpark si Mr. handsome na tila nagmamadali. Mabilis ang takbo niya na parang may emergency. Parang iyong manganganak ang misis niya na dapat ihatid sa isang maternity hospital. Lalo akong napatawa. Hinaplos ko ang aking braso dahil kanina pang nangangati ito.

A, kaya naman pala naman pala may something “itchy: akong naramdaman ay may kumagat lang sa akin na lamok. Isang salbaheng lamok.

Japayuki pics (Siya ba ang tinutukoy ninyo?)

March 5, 2009

What do Filipinos mean by “Japayuki?”

In the 1980’s, the term “Japayuki” was coined to describe Filipinas bound for Japan under the pretext of housekeeping or honest entertainment work, only to be compelled to work as prostitutes in the thriving sex industry. They were hospitality girls. Derogatory as it was, many Filipinas bound for work in Japan were tagged Japayukis regardless of their kind of work.”

“The disparaging term Japayuki may have been born from the Japanese word “Karayuki,” a Japanese lady who went abroad to work (but were most likely sold) as prostitutes in nearby countries, notably Singapore, from 1870 to 1940.”

“In practice, Japayuki refers to Filipinas who worked, or are working, as cultural dancers, bar hostesses or entertainers in Japan – with a sternly negative connotation. It has also become Filipino slang often used to justify how one amassed a small fortune in a relatively short time, presumably while “working” or “entertaining” in Japan. ”  (From: Carlo Osi

Doon sa “Cocoy’s Delight” may pinag-uusapan silang “Japayuki” at naging curious si Kimuchi na naghahanap ng picture kung ano ang itsura niya. Pero sa totoo lang wala akong pakialam kung anong isyu ang mayroon sila sa kanya. At ang paghahangad niyang  makita ang kanyang larawan ang siya namang nag-trigger ng aking curiousity upang malaman kung papano mag-pose ang isang Japayuki. 

Naghahanap ako ng Japayuki pics na maiposte dito pero nahirapan ako mamili. Pagpasensiyahan na lang po ninyo kung masyado silang magaganda. Lahat naman ay napulot ko lang sa internet. May dating ba? For art sake, sabihin naman ninyo ang totoo. At saka baka ka ko makatulong ito para magkaroon kayo ng ideya kung ano ang itsura niyang Japayuking pinag-uusapan ninyo. For arts sake lang ako dito, no more and no less.






Bigay todo ang ngiti di ba? Siya ba ang tinutukoy ninyo?






At lalong hindi siya kasi di naman ito Pinay





Oppps, ganito ba siya makapag-pose?





What about her, may itsura din even with her eyes shaded?





Pssst…. ganito ba siya ka-sexy?

(With apologies to the sources of these pics no longer mentioned, thanks)

Tanong uli, matatanggap mo bang mga Japayuki pics ang mga ito?  If ever, can we consider these items as work of art? At kung hindi man pasensiya na po at ganito lang kababa ang taste ko pagdating sa arts, hehehehehehe.